Малдини за сеќавањата: Направив грешка и плаќам за тоа, но сега вистината е позната

Даниел Малдини е еден од најспоменуваните имиња во Серија А во моментов. Вниманието го привлече благодарение на одличниот старт на сезоната со Каљари и повикот во репрезентацијата, но и поради последните настани кои го вклучија. Во интервју за „Sky Sport“, фудбалерот зборуваше за кариерата, семејството, репрезентацијата и тежок период низ кој поминал.

Дресот со број 70 во Каљари, што претставува за вас?

Има силно значење, нешто ново, но важно. Почнавме веднаш добро, задоволни сме и сакаме да продолжиме така. Се надеваме дека ќе дадеме уште повеќе.

Постигнавте голови на 4 последователни натпревари, со последниот погодок против Јувентус, на вашиот роденден. Кој гол го сметате за највреден?

Не сум постигнал уште спектакуларни голови, но мислам дека оној против Јувентус беше најважниот. Иако не ни донесе три бода, сепак беше многу добра натпревар.

Сега ве чека Монца, вашиот поранешен клуб. Ќе ги доживеете ли повторно емоциите од тој период?

Да, во Монца секогаш сум се чувствувал многу добро и доживувам некако истите емоции кои ги имам тука, во Каљари. Тоа ќе биде посебен натпревар.

Што најдовте во Каљари што ви помага да играте толку добро?

Секако, најдов многу доверба од клубот, стручниот штаб и соиграчите. Мислам дека тоа е најважното за мене и она што ми овозможува да го дадам најдоброто од себе на теренот.

Вие, таткото и дедото; три генерации, три сини дресови и едно презиме. Што чувствувате?

Секако, тоа е причина за гордост. Да го носиш дресот на италијанската репрезентација мислам дека е сон на секое момче, особено кога е дете. И самиот факт што, кога ќе влезам, ги гледам фотографиите на татко ми или дедо ми, ми носи навистина големи емоции.

Презимето Малдини е големо наследство. Денес дали го доживувате како товар или како причина за гордост?

Мислам дека прашањето за товарот веќе е надминато. Секогаш било така, па сум се навикнал некако. За мене е повеќе радост отколку тежина.

Што би кажал вашиот дедо Чезаре кога би ве гледал денес во репрезентацијата?

Секако, би бил многу среќен. Мислам дека тоа би било нешто што би му било најважно. Сè останато би доаѓало подоцна, среќата е основна.

Што би сакале да види кај вас како човек и фудбалер?

Мислам дека тој веќе знае каков сум, па би имало малку да се каже. Од фудбалска страна, би сакал да ги види моите настапи на теренот. Сè останато, според мене, е помалку важно.

Со години бевте синот на Паоло и внукот на Чезаре. Колку е важно денес луѓето да ве познаваат по она што сте вие?

Искрено, не ми е многу важно. Секогаш многу се зборувало за мене и мислам дека тоа е нормално. Пресудите на другите не ме влијаеле многу, па не им придавам големо значење.

Значи, теренот е местото каде што сакате да ги покажете вашите вредности?

Се разбира, важно е секогаш да покажете што знаете. Меѓутоа, мислењата на другите секогаш сум ги сметал за нешто со помала важност.

Манчини ве вброи во неговиот проект за репрезентацијата. Колку сте задоволни и колку сакате да станете главен играч?

Секако, многу сум среќен. Тренерот успева да пренесе мир кој е за восхит, бидејќи и кога работите не одат добро, тој знае како да те задржи мирен и да помогне да тргнат во вистинската насока.

И Пизакане знае како да ви пренесе мир. Колку е важно да се чувствувате разбрани од тренерот?

Мислам дека да се направи фудбалерот да се чувствува добро е најважната работа. Ако тренерот успее да го направи тоа, автоматски се создава многу позитивен механизам, што може да води до големи постигнувања.

Мајка, татко и брат. Колку беа важни во тешките моменти?

Тие се од суштинска важност, тие се мојата сила и секогаш биле такви, особено кога работите одат лошо. Тие ми се сè: братот, мајката и таткото. Секогаш биле покрај мене и тоа е најважната работа.

Наскоро поминавте низ тежок период. Колку беше важна поддршката од семејството?

Да, сакам да додадам дека направив грешка и, со право, плаќам за тоа што го направив. Но мислам дека е правилно да не плаќам за нешта што не сум ги направил. Сега вистината ќе излезе на виделина, и таа веќе е позната. Важно е дека сето тоа помина и дека моето семејство беше покрај мене. Продолживме напред и тоа е најважното.

Се соочивте со многу злоба, како се соочивте со присудите на другите?

Да, со многу злоба, но мислам дека е нормално. Како што реков порано, мислењето на другите речиси е неважно. Злоба доаѓа, но потоа си оди. Тоа е важното.

Каква врска имате со мајка ви?

Тоа е посебна врска, како и секоја врска помеѓу мајките и нивните деца, но имаме прекрасен однос. Таа често доаѓа овде, во Каљари, и сака да биде со мене. Тоа е посебна врска меѓу мајка и син.

Кога бевте дете, го гледавте ли вашиот татко како суперхерој?

Да, секогаш го гледав како суперхерој, иако го доживував тоа многу нормално. За мене тоа беше секогаш нешто природно, иако можеби не беше така.

Дали ги остваривте соништата на тоа дете?

Да, можам да кажам дека многу соништа се остварени, но продолжувам да имам нови соништа. Важно е секогаш да има такви.

Кој е вашиот следен сон?

На пример, да играм на Светско првенство со Италија или да бидам важен дел од репрезентацијата. Мислам дека тоа е сонот на секое момче.

Што би му кажале денес на тоа дете?

Би му рекол да остане мирен и да не се грижи за неважни работи, за тоа што го зборуваат луѓето. Би му рекол да продолжи да биде мирен, како што отсекогаш бил. Многу сум среќен што ја задржав оваа своја страна.