Болт: Јас сум легенда како Али и Пеле, со денешните патеки и обувки ќе трчав уште побрзо

Сега на 40 години, поранешниот јамајкански атлетичар Јусејн Болт зборуваше за медиумите во врска со неговиот омилен спорт. Најбрзиот човек на светот, рекордер на 100 и 200 метри, изјави дека доколку би се натпреварувал денес, би можел да ги подобри своите времиња. Тој е освојувач на осум олимписки златни медали.

Јусејн, како се чувствуваш кога те нарекуваат “Највисока Легенда”?

“Тоа значи да си на исто ниво со шампиони како Мухамед Али и Пеле; тоа е извонредно чувство.”

Атлетиката се обидува да се обнови: кои трки те привлекуваат повеќе и на кои треба да им се даде повеќе значење?

“Освен моите трки, секогаш со страст ја следам трката на 800 метри, која во последно време речиси се претвори во спринт, како и трката на 110 метри со пречки. Мислам дека фрлањето копје заслужува поголема оценка; атлетичарите што се натпреваруваат таму се феномени.

Кој атлетичар од некое друго време, различно од твоето, би сакал да го предизвикаш?

“Морис Грин, бидејќи беше ‘шоумен’, и Мајкл Џонсон, бидејќи беше доминантен.”

И кои се актуелните ѕвезди што те привлекуваат најмногу?

“Има многу и, за да не занемарам никого, ќе спомнам неколку мои колеги од Јамајка: Облик Севил – светскиот шампион на 100 метри – и близначките Тија и Тина Клејтон.”

На денешните патеки и со обувки од последната генерација, какви времиња би постигнал?

“Шели-Ен Фрејзер го подобри времето на 100 метри за една десетинка од секунда благодарение на овие две работи. На иста дистанца, мислам дека би трчал малку под 9,40 секунди и можеби под 19 секунди на 200 метри.”

Што ти се свиѓаше во оваа сезона?

“Фактот што толку многу млади атлетичари достигнаа највисоки нивоа, создавајќи нови ривалства; тоа е токму она што најмногу и треба на атлетиката.”

Како успеваше да изгледаш толку смирено и сигурно на сцената?

“Бидејќи тренерот Милс знаеше како да ме подготви за големите настани во најдобра физичка форма, затоа немав многу грижи.”

Кога схвативте дека ќе бидеш најголем?

“Околу 19-годишна возраст, кога самиот тренер Милс ми рече дека никогаш не тренирал некој толку талентиран како мене.”

Што ти недостасува и што не ти недостасува од животот како атлетичар?

“Ми недостасува ентузијазмот на навивачите, моќниот шум на толпата за време на трките. Но, среќен сум што веќе не морам да се соочувам со исцрпувачката природа на некои тренинг сесии.”

Дали ќе се надминат твоите рекорди?

“Не наскоро; не гледам дека некој е способен да го направи тоа. Но, сепак, имам два сина…”