Италијанскиот фудбал во жалост, замина Франко Барези. Легендата на Милан остава уникатно наследство

Светот на фудбалот е потресен од една голема загуба. Во 66-тата година од животот, си замина Франко Барези, еден од најголемите одбранбени играчи во историјата на Милан и италијанскиот фудбал. Легендарниот капитен на црвено-црните и на репрезентацијата на Италија, освои неколкупати Куп на шампионите/Лига на шампионите со Милан и стана светски шампион со Италија во 1982 година. Барези останува исто така единствениот играч кој има завршено на првото, второто и третото место на Светското првенство.

Горката вест ја потврди самиот Милан преку социјалните мрежи: „Историјата на Милан е во солзи поради загубата на Франко Барези. Неговиот пример и величина ќе останат засекогаш, исто како и неговиот дрес со број 6, основен дел од ДНК-то и патот на клубот. Сочувствата на АК Милан за семејството на Франко Барези се истите што секој навивач на црвено-црните ги искажува себеси во толку болен момент“.

По повлекувањето од фудбалот во 1997 година, Милан одлучи засекогаш да го повлече дресот со број 6. Во 2025 година, тој се подложи на операција за нодул на белите дробови и изгледаше дека ја надминал најтешката период, но повторното враќање на болеста се покажа како фатално. Последните денови кружеа и лажни вести за неговата смрт, кои за жал се потврдија денеска.

Со заминувањето на Барези завршува една ера за Милан и италијанскиот фудбал. Тој помина повеќе од две децении со дресот на црвено-црните, играјќи целата своја кариера само за еден клуб. Пораснат во академијата на Милан, дебитирал со првиот тим во 1978 година, само 17-годишен, на натпревар против Верона.

Првично познат по прекарот „Писинин“, тој се претвори во вистинска легенда, доживувајќи ги сите историски периоди на клубот: од титулата во 1979 година, преку двете сезони во Серија Б, до златната ера на Ариго Саки и Фабио Капело. Секогаш како капитен, со дресот број 6 и со раката подигната за да сигнализира офсајд позиција.

И со Италија напиша историја. Беше собран од Енцо Беарзот за „Еуро 1980“ и Светското првенство од 1982 година, каде што Италија стана светски шампион, иако тој не одигра ни минута. Потоа стана титулар и лидер на екипата на Азелио Вичини, освојувајќи бронзен медал на Светското првенство во 1990 и сребрен медал на „САД 1994“. На тој турнир, иако претрпе сериозна повреда на менискусот против Норвешка, се опорави на извонреден начин за финалето против Бразил, каде што одигра голем натпревар, но погреши во пенал серијата што му го донесе титулата на Бразил.

Неговите шпалувања се меѓу најбогатите во историјата на италијанскиот фудбал. Со Милан освои 6 шампионати на Серија А, 3 Купа на шампионите/Лига на шампионите, 2 Суперкупови на УЕФА, 2 Интерконтинентални купа, 4 Суперкупови на Италија, 2 шампионати на Серија Б и 1 Куп на Митропа. Со италијанската репрезентација освои Светски куп 1982, бронзен медал во Италија 1990 и сребрен медал во САД 1994. Тој ќе остане засекогаш симбол на Милан и еден од најголемите одбранбени играчи што го знае светскиот фудбал.