Мундијалска носталгија низ пазарен филтер: Како детското хоби со сликички стана луксузна пасија за возрасни

Милорад Миленковски прави паралела меѓу „олдскул“ фудбалот од 1986 година и денешниот комерцијализиран спорт, откривајќи колку чини да се пополни најновиот мундијалски албум од безмалку 1.000 сликички.

За оние кои вистински го разбираат фудбалот, Светското првенство не започнува со првиот свиреж на судијата, туку многу порано — со мирисот на тазе отворено пакетче сликички и потрагата по омилените репрезентативци. Но, колку од таа романтична, „олдскул“ пасија преживеа во ерата на бруталниот спортски комерцијализам?

Во специјалниот прилог на емисијата „Мундокаст“, страсниот колекционер Милорад Миленковски сподели фасцинантна приказна за своето хоби кое трае со децении, правејќи паралела меѓу времето кога фудбалот се играше за слава и денешната реалност во која сè се гледа низ призмата на парите.

Од Мексико ’86 до Мексико ’26: Патување низ времето

Љубовта и страста на Миленковски кон собирањето албуми датира уште од далечната 1986 година, кога домаќин на Светското првенство беше Мексико. Денес, четири децении подоцна, Мундијалот повторно се враќа на истиот терен, но во еден сосема изменет амбиент.

„Тогаш фудбалот беше она што денес го нарекуваме ‘стара школа’. Се играше со поинаква страст, а бизнисот не беше во прв план. Денес, паралелата е речиси невозможна. Сликичките и албумите ја пресликуваат токму таа промена — сè е претворено во суров бизнис“, вели Миленковски, кој оваа пасија сега ја пренесува и на својот син, младинец во фудбалскиот клуб Вардар.

Албуми од илјада сликички: Хоби кое бара сериозен буџет

Дека пазарот диктира сè, докажува и формата на најновиот мундијалски албум. За разлика од минатото, денешниот албум е вистински гигант кој содржи дури 994 сликички — речиси двојно повеќе од претходните изданија.

Оваа мегаломанија на пазарот, надополнета со економската инфлација, придонесе цената на стикерите драстично да скокне. Со просечна цена од околу 11 денари по сликичка, пополнувањето на еден ваков албум веќе не е наивна детска игра, туку сериозна финансиска инвестиција.

„Како што минува времето, сликичките се сè поскапи. Веќе не можеме да зборуваме за хоби достапно за најмладите генерации. Ова станува хоби повторно на истите оние генерации кои почнаа да собираат во минатиот век. Сега ни треба сериозен буџет за да се купи приближно три кутии полни со пакетчиња за да се менаџираат дупликатите и да се стигне до целта. Затоа, оваа пасија денес ја практикуваат главно повозрасните кои имаат финансиска можност, но и желба по секоја цена да го пополнат албумот“, објаснува Миленковски.

Солидарноста пред фонтана и јавна благодарност до Александар Васовски

Но, дури и во вакви комерцијални услови, колекционерите успеваат да го зачуваат култниот социјален аспект — традиционалната размена на дупликати. Клучниот и најсладок дел од пополнувањето сè уште се случува на добро познатите скопски локации, како што е фонтаната во Градскиот парк.

Токму таму, низ дружење и взаемна помош, се решаваат судбините на последните неколку празни полиња во албумот. Миленковски ја искористи можноста во емисијата јавно да му се заблагодари на еден свој личен пријател и македонска фудбалска легенда, кој му помогнал да стави точка на овогодинешниот колекционерски предизвик.

„Последните сликички што ми фалеа бев да ги заменам на фонтана. Имав среќа да ги најдам речиси сите, но за последната сакам јавно да му се заблагодарам на мојот голем другар, Александар Васовски-Тетовче. Му честитам за неговиот последен улов со сликички и му благодарам за таа една, последна слика што ми ја даде за да го комплетирам целиот албум“, емотивно завршува Миленковски.

Сонот на секој македонски колекционер, па и на Миленковски, останува еден ден во ваков голем мундијалски албум да ги лепи сликичките со македонските репрезентативци. Тоа веќе се случи еднаш на Европското првенство, но како што заклучува тој — Мундијалот е нешто сосема друго, натпреварување каде се испишува вистинската историја на светскиот фудбал.