Роналдо ги открива позадините на конфликтот, раскажува детално како се случи расправијата со Жезус: Тренерот не го одржа зборот кој го даде

Кристијано Роналдо во детали го раскажа конфликтот со тренерот на Португалија, споделувајќи ги разговорите меѓу нив, планот за неговата употреба и моментот кога, според него, тренерот го прекршил договорот:

„На крајот од последниот натпревар, сакав само да заврши со победа и да останам сам. Не отидов да ги поздравам навивачите. Тоа беше грешка за која одговорноста е само моја и која не требаше да се случи. Им се извинувам на португалците кои силно не поддржаа таму, им се извинувам на навивачите и на сите оние кои, иако не се Португалци, можеби патувале да ме видат и кои можеби сум ги разочарал.

48 часа подоцна имавме разговори; јас, тренерот и Симао Кутињо, бидејќи тој беше личноста која ги следеше нашите разговори во август. Тоа беше длабок момент, многу искрен, без никакви филтри.

Се согласивме дека имаше само еден начин да ја затвориме оваа ‘прашање’: тренерот требаше да го повтори тоа што штотуку ми го кажа приватно, во присуство на Симао Кутињо, но овојпат во пресс салата.

Она што се договоривме беше едноставно: тренерот ќе ја започне конференцијата со ова прашање, барајќи да ја затвори велејќи ја вистината. Тој ќе каже дека јас не побарав да играм ниту една минута, дека беше тренерот и никој друг кој ми го предложи планот за ова собирање, дека беше грешка да ме извади за загревање а потоа да не ме активира и дека, ако тоа се случи повторно, нема да го направи.

Го завршивме тој состанок со тренерот кој ме побара за прегратка, ветувајќи ми дека на конференцијата ќе го каже тоа што штотуку ми го кажа и дека прашањето ќе се надмине. Јас нема да играм во Данска, но ќе играм на натпреварот на ‚Драгао‘. Сето тоа се случи секогаш во присуство на Симао Кутињо.

На барање на тренерот, потоа се одржа состанок помеѓу него, Симао Кутињо и Тијаго Кравејрос преку видео конференција, каде што се сумираше она што го дискутиравме. Беше подготвен краток документ, кој го одобрив сам и кој, со моето знаење, му беше предаден на тренерот, на негово барање.

Конференцијата беше таа што сите ја знаеме; неговото однесување немаше никаква врска со нашиот состанок. Слушнав изрази и еден агресивитет што не верувам дека го заслужував, однесување во стил ‘јас сакам, јас можам и јас наредувам’, кое никогаш не ми го покажал, ниту на најмалку, приватно еден ден претходно.

Забелешките што јас ги одобрив беа овие: ‘Сметам дека е важно, исто така затоа што ова е вистината, да објаснам некои работи пред да зборуваме за Данска:

– Јас самиот, и никој друг, му предложив на Кристијано план за оваа сезона со репрезентацијата. Тоа беше долг и многу добар разговор.

– Знам колку тој ја сака и репрезентацијата, и тежината што ја има во светот, но пред сè тежината и позитивното влијание кое го имал во репрезентацијата 24 години по ред.

– Планот што му го предложив на Кристијано, беше прифатен.

– Тој никогаш не ги доведе во прашање моите избори. Беше примерен, лојален и професионален.

– Натпреварот во Норвешка не беше дел од планот што го направив за него. Сепак, почувствував дека се има физички опоравено од првиот натпревар и го предупредив дека можеби ќе треба да го активирам. Кристијано прифати.

– Грешев што извадив за загревање играч од димензии на Пеле или Марадона и потоа не го воведов во игра. Да бев денес во таа ситуација, немаше да го направам.

– За да се затвори ова прашање: сакам Кристијано во репрезентацијата. Всушност, не го сакам малку, многу го сакам. Среќно, и тој верува во мене. Веруваше во мене во Ал Наср, верува и тука.

– За фактот што не ги поздрави навивачите. За тоа веќе разговаравме. Некој што има одиграно повеќе од 230 натпревари за репрезентацијата не добива лекции од мене за љубовта кон Португалија. Тоа беше момент на разочарување што не брише ништо. Тој е играчот кој дава најмногу автограми, прави најмногу ‚селфи‘ и покажува најмногу љубов за навивачите. Да не измислуваме проблеми каде што не постојат. Кога не сме среќни, реагираме. Тоа беше тоа.

Ниедна од овие белешки, значи, не кажуваше дека тренерот треба да ме бара да се извини. Тоа беше втор пат кога ми го прекрши зборот. Како што ветив, одлучив да раскажам во прво лице и директно околностите кои се поврзани со последното собирање на репрезентацијата.

По Светскиот куп во 2026, подготвив писмо за португалскиот народ, кое сè уште го чувам, со зборовите што сакам да им ги упатам кога ќе се повлечам дефинитивно од нашата репрезентација.

На крајот од натпреварувањето, веќе во авионот при враќањето од САД, претседателот на Федерацијата ме побара и ме убеди да го преиспитам одлуката за повлекување, затоа што ФПФ сакаше да продолжам.

Непосредно потоа, побара моето мислење за името на актуелниот тренер на репрезентацијата, кого го разгледуваше заедно со други имиња кои не ми ги откри.

Му кажав на претседателот на Федерацијата дека, според моето мислење, тоа ќе биде вистинскиот избор. Затоа, на денот кога актуелниот тренер беше презентиран, бев навистина среќен со изборот. Беше вистинската опција, како што го потврдуваат и резултатите.

Неколку денови подоцна, добив прв контакт од новиот тренер на репрезентацијата, кој ми кажа дека сака да се сретне лично со мене. Прифатив и го планиравме состанокот за крајот на моите одмори.

Се сретнавме во ‚Сидаде до Футебол‘, каде што мојот клуб ја спроведуваше подготвителната фаза на сезоната. Тој ден, тренерот ми кажа дека смета на мене и дека моето присуство е суштинско за неговиот проект. Тука ми презентираше и план за моето активирање. Ми кажа дека ќе го играм првиот и последниот натпревар и дека, поради физички менаџмент, ќе направи секогаш три или четири промени по натпревар.

Во тој момент, тој покрена можноста дека јас да не патувам со репрезентацијата кон Норвешка и Данска. Предложи да го играм првиот натпревар и да останам во Португалија, за да се соединам со тимот пред натпреварот на ‚Драгао‘.

Веднаш го одбив овој предлог. Ми беше јасно дека не можам да го прифатам. Не беше затоа што нема да играм натпреварите надвор, но ќе престанам да бидам капитен на нашиот тим. Привилегијата да останам во Португалија нема да биде добар пример.

На крај, тренерот се согласи со мојата анализа. Во овој разговор беше присутен Симао Кутињо, спортски директор на Ал Наср, лицето на кое актуелниот тренер му рапортраше во текот на целиот минат сезон и еден од одговорните за неговиот трансфер во клубот во 2025.

Во пресрет на почетокот на собирањето, тренерот дојде во мојот дом во Лисабон, на негово барање, за уште еден разговор со мене. Разговорот беше мирен и сите принципи кои беа договoрени во август беа зачувани.

Играњето на натпреварот на ‚Алваладе‘, иако бев заменет, не направив никакви проблеми. Лично му го ставив капитенскиот превез на Бруно Фернандес, надвор од секаква мисла дека можеби го правам последниот чекор како играч и капитен на репрезентацијата. За мене важно беше нашето победување. Да се победи е секогаш убаво; во Португалија и за мојата земја, уште повеќе.

На ручекот на денот на натпреварот во Норвешка, еден од асистентите на тренерот дојде до масата каде што јадеше групата и ме извести дека тренерот сака да зборува со мене.

На мое целосно изненадување, тренерот ме праша дали сум во состојба да играм 30 минути. Бев целосно насочен кон физичкото закрепнување, интегриран како секогаш со моите соиграчи и мислејќи дека тој ден нема да играм. Без никакви проблеми.

Ова барање беше надвор од мојот план за физичко закрепнување и тренинг, затоа што јас ќе играм само на ‚Драгао‘, но, се разбира, реков да. Тој одговори дека тогаш треба да бидам подготвен, бидејќи ќе играм 30 минути.

Останатото го знаат сите. Се загревав од втората половина, гледав како минуваат минутите и не бев повикан. Тренерот го прекрши зборот кој ми го даде”.