Емоционалното пензионирање на Имобиле: „Не сакам да останам сам, копачките ќе ги ставам на перница“

„А сега, дозволете ми да ги затворам очите за миг. Не сакам да останам сам, само ми треба да ги соберам мислите и да ги зачувам, токму сега кога стануваат спомени. Моментот дојде, топката застанува тука. Да ги обесиш копачките на клин е израз што не го сакам, изгледа тажно и сурово. Сакам да ги ставам копачките нежно на многу мека перница.“

„Тие ме придружуваа токму таму каде што сонував да стигнам. Патувањето Тор Анунцијата-Париз беше моето совршено патување, од еден планета на друг. Од запустените полиња близу мојот дом до Ајфеловата кула.“

„Почнав да играм на четири години за Тор Анунцијата ’88, со бројот 20, бидејќи бројот 9 го имаа украдено. Додека растев, сонував да станам Дел Пјеро, мојот идол. Во Јувентус дебитирав на неговото место, и во Серија А и во Лигата на шампиони.“

„Одлучив да сопрам бидејќи го должев на себе и на моите навивачи. Не можам повеќе да бидам Чиро како порано, 4-кратен најдобар стрелец во Серија А и освојувач на ‘Златната копачка’. Телото ми побара сметка, затоа е подобро да запрам. Со насмевка. Нека никој не тагува за мене, бидејќи сум многу среќен. Живеев прекрасно, до последниот ден од сонот.“