Беше напаѓач 20 години и НИКОГАШ не постигнал гол или играл утакмица?!

Бразилецот Карлос Хенрике Рапосо имаше уникатна кариера, по која е снимен филмот „Кајзер – најголемиот фудбалер кој никогаш не играл фудбал“, а настанала и истоимената книга.

Наречен „Кајзер“, поради физичката сличност со легендарниот Франц Бекенбауер, Рапосо е најголемиот измамник досега во фудбалот.

Успеа да ги ужива сите придобивки од фудбалскиот живот, но всушност никогаш не одигра.

Така, тој беше член на неколку значајни екипи, но никогаш не се појави на официјален натпревар и очигледно не постигна гол, иако беше на напаѓачката листа.

Тој беше јуниор во Ботафого и Фламенго помеѓу 1972 и 1979 година, потоа беше забележан од Пуебла на тренинг и го потпиша својот прв професионален договор.

Тој брзо се врати во родниот Ботафого и потпиша за Фламенго, Индепендиенте и Банга пред да го потпише својот единствен европски договор со Газел Ајачио во 1986 година.

Јужноамериканецот пред неколку години откри како им се допаднал на француските навивачи и ги спречил да го видат неговиот анти- талент.

На презентацијата, на мал стадион, но полн со навивачи, тој беше виден пред многубројната публика, која чекаше нешто од него.

– Имаше многу топки на теренот, изгледаше како да треба да одработиме некој сериозен тренинг. Скокнав на теренот, ги зедов топките и почнав да ги шутнам на трибините кон навивачите додека мавтав и го бакнував клупскиот грб. Навивачите полудеа и не остана ниту една топка на теренот. Моравме да вежбаме физички тренинг без топки – изјави Рапосо.

Ниту во Ајачио не се задржа долго и се врати во Бразил. Потпишал и за Фламенго, Банга, Флуминенсе, Васко де Гама, Ел Пасо Сиксшотерс, Америка и Ботофаго, а во 1992 година ги закачил копачките кои никогаш не ги носел на натпревар.

Се поставува прашањето како Кајзер успеал да го мами фудбалот толку долго без да биде фатен. Тој користеше стратегија која се чинеше дека функционира секој пат: на првиот тренинг во неговиот нов клуб, тој рече дека не е во форма и дека му требаат неколку недели да се опорави и да работи со личен, измислен личен тренер. Обично бараше шестмесечни или едногодишни договори.

Потоа ќе се повреди, а кога ќе требаше да се врати на теренот ќе му завршеше договорот. Бразилецот си ги земал парите и се преселувал во друга екипа.

Бидејќи тогаш немаше презентациски видеа, за да му успее планот се дружеше со познати фудбалери кои го фалеле пред тренерите и на тој начин потпишал договори со врвни екипи. Имал и пријатели во печатот, кои значително ги наградил што убаво пишувале за него.

Поранешниот бразилски дефанзивец Рикардо Роча, кој настапуваше за Реал Мадрид, за Рапос изјави:

– Единствениот проблем му беше топката. Тој вели дека играл напред, но бил толку комплетен напаѓач што никогаш не постигнал гол. Секогаш велеше дека е повреден. Кога топката беше на левата страна, тој трчаше на десната страна и се туркаше и обратно. Немаше талент за глума, но беше многу добар човек.

– Не жалам. Клубовите долго време ги мамат и разочаруваат фудбалерите и некој мораше да им се одмазди – изјави со чиста совест пред неколку години Кајзер.